บทที่ 103 คิดถึง

“อ่า...เรื่องนี้ไม่ยากเลยสักนิด พี่รับปากเจ้า” เฟิงหลิวคลี่ยิ้มอบอุ่นปิดท้ายแล้วพาเรือนร่างสูงโปร่งเดินจากไป

เหม่ยหลินยืนมองแผ่นหลังงามสง่าของญาติผู้พี่จนลับตา ก่อนจะถอนหายใจออกมา ด้วยรู้สึกเหงาอยู่ในใจลึกๆ

มิรู้ว่าป่านนี้ พี่หงกำลังทำสิ่งใด กำลังฆ่าใครอยู่กันนะ!

นั่นคือความคิดของเหม่ยหลินที่มีต่อหง...